Yağmur İşte

Sonbahardan kalma bir Haziran yaşıyor İstanbul

Döküyor hüzünlerini damla damla yüreğime

Sanki kızar gibi çakıyor şimşeklerini

Ayrılığa mı bu ağlama?

Yoksa yarım kalmışlıklar mı ağlatıyor?

Belki de silecek içimizdeki yalnızlığı

Akıp gidecek eskiye dair ne kalmışsa

Sil baştan başlayacak hayat

Kimbilir...

Yağmur işte

Sebepsiz başlar aynı aşk gibi

Sırılsıklam olursun farketmeden

Yakalar seni koşsan da kaçamazsın

Yağmur işte

Yağar eski aşklar üzerine

İçin ürperir üşürsün önce

Güneştir sonrası

Doğar yeni sevdalar üzerine