Yağmur Penceresi

yağmur penceresine daldı bakışlarım

düşen her damlada bir umut

kaldırımlardaki ıslak izler

sel akıntılarına sürüklenmiş

çocukluğum..

biraz merak ya da korku olmalı

bilmediğim bir gelecekten

sırtımda anne okşamaları

içimde ısınan huzurlu sevgilerden

yarında yokum henüz

tatmadım acıları hüzün sarısında

şu karşı evin kapısındaki sadakacı

bilmiyorum neyin yalvarışında

camdan ötesini görmedim

solmuş hazan yaprakları

masum çöpleri tabiatın

anlamam imkansızdı anlayamazdım

çocuk kederleri kadar çöpleri var

hayatın..

yağmur penceremde seyrettim

kır çiçeklerinin serin hülyasını

gözlerimden süzülen damlalarda

kurtardım selden hatıralarımı...

GÜLCENAZ