Yağmur Su(r)ları

/suya düşmeden de ıslanabileceklerini söylemelisin hayallerine

yağmurda yürümeyi öğretmelisin mesela /

I

suskunluğunu kimsenin dinlemediği bir çocuk masalıydın

içinde biriken koşma hevesini, yollara sığdıramıyordu adımların

söylenmemiş tümcelerin sarhoşluğundaydı için, gün doğdukça

ve sen doğdukça yeniden, çocuk olup susuyordu kahramanlığın...

II

yazdıklarını kimsenin okumadığı bir çocuk şiiriydim

yüreğimde yetişen lirik hislerimi sayfalar sahipleniyordu

hiç yazılmamış hecelerin peşindeydi içim, gün battıkça

ve güneş battıkça yeniden, sabahlarım şair olup konuşuyordu

III

kimsenin yaşamaya cesaret edemediği bir romandı aşk

yarınlarına uçurtma borçlu ellerin yazdığı...

bir masaldı, bir şiirdi hayat... camlara vuran güneş, yağmur oldukça

ıslattıkça saçlarımızı yeniden ve zaman geriye doğru akmadıkça

ve vuslatına, gözyaşından yollar yaptıkça sevdalılar

ayrılığı bir çöp kutusuna hapsettikçe elleri

ve çocuklar ve masallar ve şiirler dokundukça bize

alıp götürdü kelimeler hiçliğimizi...

/masalları severek de büyüyebileceğini söylemelisin çocukluğuna

'bir varmış bir yokmuş'un yokluğunu silmelisin mesela/