Yağmura Meydan Okuyan Kadın

Esrarlı bir sonbahar gök yerde geziniyor

Zorba yıldırımlarla mor hayaller iniyor

Acıyor avuçlarım hayalini kavrarken

Hep derbeder haldeyim havsalamda sen varken

Islaklığa yağmura meydan okuyan kadın

Söylemem hiç kimseye ruhumda mıhlı adın

Sıtma nöbeti midir hayalini titreten?

Nasıl nefret edilir, nasıl sevilirsin sen?

Varlığın sırrı saklı, bir muamma ruh beden

Öyle bir kördüğüm ki ne sen suçlu ne de ben.

Yanında yapyalnızım, senleyim yokluğunda

Birliğine ram olup kayboldum çokluğunda

Seni masumluğunla bin bir sedeften seçtim

Gördüm vahşi inciyi ürperdim serden geçtim

Yok, ruhumda elbise nefti geceden başka

Böylesi yalınlıkla bağlanmıştım ben aşka

Hükmediyor nefesin köpükten bulutlara

Söyle madem toplansın dağılan umutlara

Yıllar sonra görürsün kalkar aradan perde

Asıl onu bul şair, hakiki sevda nerde?

30.08.2015

Altındağ