Yağmurdan Kaçma

Dedim ya hazin son,

Bekledikçe kazılan çukur

Doldu iyice suyla

Ağla, ağla

Dönmelerin sonunda,

Köksüz bir ağaçsın sen

Hadi yeşer yeşerebilirsen.

Gitti,

Son damlayı bırakarak avuçlarına

Bir ferahlık verip bir an

Göz pınarlarına gelen damlaya

Karışıp gitti.

Dur dönme köşeyi

Bak ıslansam da

İn yüreğime işlesin yağmur

Geliyorum ıslak yağmur yüreğimle

Bekle...Diyemedin

Ve hava karardı,

Kızıl bir akşam vakti

Gidenin ardında hiçlik yüklenip

Döndün ya kendi kendine

Yalnızlığa el verdin

Ve bitti günün

Büyük bir kahır kaldı geride...

Umut, yağmurla gelen

Zamanı alıp gitmek el ele

Ve köşeyi beraber dönmek

İçinde kor ateş

Seni hiç üşütmeyecek.

(Ocak 2010)