Yağmurlanınca Kent
bu kentin tek gözlü kedileri
cinnet geçirmiştir
şiir kovalamaktan
yağmur kokan satırları
uzaktan uzağa
tente altlarında izlerler şimdi
-
an
siyah beyaz
zaptedilmez
yorgun, çıplak
öpülesi, pürtelaş yağmur
mazgallara sürüklenir çaresiz
kaldırım kenarlarından
yelkenleri şiirlerle efsunlu
kağıttan gemiler
cebelleştikçe boğulur
dudaklarından yosunları sökemeyen
geniş ağrılı denizler
pis vapur camlarıyla seyredilen
yağmuru bile, filmiyle
apartmanlar arası gerilen
sokak lambalarından
bir bir aşağı iner
kent cambazları
iptaldir tüm kırık renkli uçurtma bayramları
güneşi, vakti geldiğinde
tekrardan göğe iliştirecekler diye
çekmece arkalarında
elveda işlemeli mendillerin altlarında saklayan kadınlar
çoktan rüyalarını balkonlara asmıştır
gizlisiz saklısız
korkmadan
neden asfaltta biriken yağmur suyunda
gökyüzünün giderek azaldığını
apartman çatılarının büyüdüğünü merak erderek
öpülesi, pürtelaş yağmur
parmak uçlarında
uzanıp öpüyorum
yalnızlığımın gökkuşağında