Yağmursuz Çınar

Gölge ağacıyım bir başına

uzak iklimler coğrafyasında

Kimseler anlamaz lisanımı

Küçük serçelerden başka

Sadece onlara anlatırım eski aşk hikayelerini

Kısa bir sohbet karşılığında

Değirmenim, kanatları hasret rüzgâra

yağmayı özleyen bir bulut ya da

öylece dönüp duruyorum

ıssızlık ülkesinin kıta sahanlığında

varılacak en son durağın tam kıyısında

Yıldız tozuyum avuçlarınızda

ışık huzmesiyim sabah alacasında

öperim yüzünü gecenin

ilişirken aralarım perdelerinizi

martıların kanatlarına her defa

Hepsinden geçtim

Yaşlı bir çınarım bu son safhada

Öyle kolay kırılmaz dallarım

Adım ilişir bir sessizlik çığlığına

İşte o zaman tanıyacaksınız beni

yağmurlar bıraktığımda yanağınıza...

*Şiiir işçisinden son dökülenler....*