Yağmurun Elleri Dokunur /hayal

Yağmurun elleri dokunur sitemkâr bir sonbahar ikindisi

Banka oturan yapışkan yalnızlığa apansız

Bilindik yüzün bilindik sözü

Aydınlık fısıltı olur akar yüreğe

Mazi köküne bağlı ağıtlar yoklar çehreyi

Çöreklenen hicran bulutları tam da aralarken yüzünü

Deli bir şimşek çakar

Yıldızlar yüzünü döker memnun

Düşer yüreğe yıldırım

Gerisi... Gerisi

Kül ile duman

Dumandan yükselen harfler

Adını dokur... İtalik vurgun

Ve gözyaşı bulanmış ismine

Ense köküne dokunan ürperti müjdelerken /

Doğacak günü

Alnına güneşin gözleri değer

Alaz alaz... Uyandırır teni

Ve tene düşen yalnızlık... Hayal

Avuç içine bırakır devşirme çiçekleri

Kim bilir hangi bahçe tarumar?

Payına düşen tütsülenmiş mutluluk

Isıtır güz ikindisi beklentileri

Gözlerine ışıltı çöker mavi

Gönül olsunlara razı

Tik taklarında can atar zaman

Tası tarağı toplar hüzzam dünler

Yarınlar muamma

Hisseye düşen mi an?

Söz gülen yüzünü gösterir

Damıtır imbiğinden hırçın hüznü

Bertaraf

Can keser tüm varlığı

Git hâlinde hüzün

Gel hâline sevi düşen

Neden sonra yağmur kaçak ellerini çeker

Sonbahar ikindisi

Bank orta yerde bir belediyenin ismine ram

Ve üstüne kazılı nâmeyle kalır

Saç teli dokunur yüzüne rüzgârın

Sarıya keser zaman

Ve durmaz zaman değişir devran

Galebe çalar ya ilkbahar şen şakrak

Yeşil tonunda sevda çiçeğe durur

Gözeler avuçlarında su içirir

Dudağa

Gamze çukuruna gizlenen gülüş fışkırır

Apaçık

Bir papatya beyaza durur salkım saçak

Gül uğruna ezilen kır çiçeklerine dönülür

Ölünür kır çiçeklerine

Kokusu sarar ruhu buram buram

Taç olur başına bir serenat arkası

Nisana düşen yağmur

Sırılsıklam, küskün gelin çiçeği

Kokusu yayılır vuslat bekleyenlere

Vuslatı vurur zaman

tarsus/2008

4.12.2008 saat:12:02