Yak Sevinin Işıklarını

Salaş bir düşünüş geziniyor yorgun usumda

Anılarımın suskunluğundan coşkular dökülüyor

Ölüme çeyrek var, yüreğimde hazin bir Fatiha

Kurumuş ovalarımda cirit atıyor mağrur karıncalar

Sana düşler ektim, büyümedi bu aşkın denizinde

Her düş gözyaşıyla büyürmüş, düşünemedim!

Günlerden Pazar, gönlümün kalibresinde unutuluş

Umutlar kaynatıyorum aşkın eskimiş cezvesinde

Üşümüş gölgesinin siperinde ağlıyor bir adam

Sonbahar hazin bir renk kuşağı çiziyor bulutlara

Dikiş tutmaz sevilerin ceplerinde yoksulluk

Her susuşumuzdan mutluluk damlamıyor anla

Yokluğunun karanlığında seni arıyorum nicedir

Sesinin cennetine yürüyorum, yak sevinin ışıklarını!

Acının darağacında soysuz sallanışlarda gözlerim

Ebedi bir sır değil aşk, silinmiş dünler takvimlerden

Her cümle derinimde henüz kaldırılmamış enkaz

Nefesimin yanık şehirlerinde mutsuz çocuklar

Senli duruşmaların mecburi celselerindeyim yar

Ya bu aşkı sil kütüğünden, ya da beni sana ya!