Yakamızda Lavinyalar

''Biz şimdi ölsek en fazla kahvede çaylar soğur'' diyor ya şair , öyle işte...

ocaklara gün kızıştı

ölüm yine kat ağzı

şimdi köpüren dualar neye yarar

ağlarız sessiz sessiz

ağlarız

yakamızda lavinyalar...

bacalara girilecek gibi bakılsaydı

bilinseydi...

Allah'ım sayılmıyor bu kaçıncı

nedir zikir saatleri

nerede Güneş

nerede pazar

hani sözleşilen emek

niye kahrolmayalım ki

gazel damarında atsaydı umut ekmek

grizu böylesine yakar mıydı

nasıl yanmayalım

dadanmış ölüm sevicileri

ardımızda taştan can

yine karardı karanfiller

yok

yok

bilirim yetimin hakkı yok

çınarı bilmeyen merhametten ne anlar

ki sözce adı başkasının yararına ölen işçim

eziyeti lokma bilen dervişim

dilim varmıyor yüreğim yetmiyor ki

yine vadeden önce ahiret nimetlerine kavuştun

kalsın davan geçim derdi cinayetler bütünü

hadi hesabın mahşere kalsın

aynı perde

aynı son

garip yine kat ağzı

dilimde darlığa bin küfür

bir alev sızdı boğazımda hışım

bizim değil mi bu savsaklama

bu acı hayat

bu dip

bu karanlık

bu kuyu

böyle kader olur mu

dudaklarımıza sus payı

nereden yanmalı

şimdi nereden başlamalı

ne olacaksa olsun

kelimeler yansın istiyorum

topluca ölelim ölelim ki bitsin bu sömürü

yüz karası olmuşken yaşamak

cinnet kaçınılmaz ki zafer kazanan madde

insan değeri yok

olmayacaksa yeter artık bitsin bu zulüm

vay pisipisine hayat vay emek sülükleri

kitapsızlar

ey kokuşmuşluğun baş rolleri

Allah yarattığına azap verir mi

açık seçik hiç yoktan yıkılan damlar

gözünüze kapısının tozu toprağı

anladım bu kepaze hayatta

dertten kurtulmaz fukara

kör karanlıkta militanlar

yine yıldızlar kaydı

ağlarız sessiz sessiz.

ağlarız

yakamızda lavinyalar...