Yakarış...

Ellerimi nasırlaşan dudaklarıma götürdüğüm zaman,

Adın parçalanıp dökülüyor cam kırığı gibi avuçlarıma

-T u t a m ı y o r u m- kıyamet var sanki kucağımda,

Griye çalınmış rüzgârlar dönüyor hoyratça,

Direnmeye çalışıyorum sararmış yaprak gibi

Yırtık, kimsesiz, duvarların yakasında?

Karabasanlar damarlarıma bastıkça,

Yardım dilenemiyorum

Şeytan bile günahının yükünü bağlamış omuzlarıma.

Ruhum öfkesini dolayıp tırnaklarıyla,

Yokluğunun yüzünü çiziyor bastırarak kanıma.

Annesinin rahminden düşerken,

Kör olmuş bebek gibiyim

Kuytularda sızlanıyorum

Fareler kemiriyor ağzımdan akan vebalı umutları.

Titriyor paslı bıçaklarla açılan yaralarım,

Çivileşen kirpiklerimle dikemiyorum.

-Ç a r e s i z i m a n l a-

Korkularım bedenimi soyarken,

Örümceklerin pusu kurduğu beynimi saran başım düşüyor,

Taş kadar soğuk dağlar kadar yalnız yatağıma

Gece sokuluyor, koynuma kemiklerini batırarak.

-Sana ağlıyorum

Sana?

Ah! Cehennemin kızgın suları

Akıyor sanki yanağımdan aşağıya-

Ve doğum sancısı çeker gibi kıvranarak,

Sensiz çürümeye başlayan gövdemi ağaçlara vurup

Toprağa ömrümü döküyorum.

Azrail silkeliyor beni

Ben ise sağır bir çığlığı kuşanıp,

O diye y a l v a r ı y o r u m.

Yüreğimi hayalin uğruna meleklerin önüne atıp,

Rüyama dalıyorum?

Önce gözlerim nehir olup akıyor,

Düşlerde yollarına

Ilık heyecanları giydirip koşturuyorum yüreğimi dörtnala.

-Seninim artık acılarımı sarsana-

Pervasızca saçılıyorum deli fırtına gibi ortalığa,

Sarmaşıklar kesik atsa da bacaklarıma

-Söyle Sevgilim

Söyle açlığım?

Kim umurumda senden başka ?

Uzanıyorum ürkek ceylan gibi,

Karanlıkta ateş kızılı saçlarına

Cennetimin yağmurundan düşen Kokunu çekiyorum

Derimden süzülüp hayat oluyor, su oluyor,

Sen diye kuruyan okyanuslarıma.

Kirpiklerime sarılıyor gözlerin

Asılıp çekiyor benliğimi ihtirasla,

Mum gibi eriyorum

Bakışların yanarken göz yuvalarımda

Dilin sarılıyor, ağrıyan nefesime sıkıca,

-Öp sevgilim n?olur usulca-

Ve bir deniz yaratıyoruz, alabildiğine mavi

Alabildiğine coşkulu?

Susuz başlayan soluksuz sevişmemizin sonunda.

Görüyor musun?

Dünya gölgesini nasılda ağlatıyor ardım sıra,

Krallardan zengin, Tanrı?lardan güçlüyüm

Aşk diye inleyen hayalinin kollarında?

Biliyorum?

Güneş camımı parçalayıp sıcak bedenimi kuruturken,

Yıkılacak duvarlarım,

Çökecek gövdemin üstüne tapınaklarım

Cesetleşen çocukluğum kim bilir,

Hangi çöplüğe atılıp uyutulacak.

Biliyorum sana yazılan ayetlerde susturulacak

Ama sen bilmiyorsun?

Ölüme acemiyim

Ve sensizken hala tüy yumaklarından bile ürken, kedi gibiyim.

-K o r k u y o r u m-

Hayalin biraz daha kalamaz mı sevgilim?