Yalanci Mevsim

bak bende bittim artık, sayende hayatı dost bildim

bilmem hatırladın mı hayat denen yalanı

hani her güneş doğduğunda yeni bi umut verip

güneş battığında umutlarını da yok eden yalanı....

ne desem ne kadar anlatsam boş sana

anlamazsın, görmezsin ki içimde hayata karşı verdiğim harbi

bilmezsin ondan hergün yediğim silleleri

demezsin birgün bile gel yanıma anlat derdini,

demezsin ki ben hep seninleyim, hep seninim

yazık bana, yazık seni değerli kılıp, başkalarını kırdığım zamana

yazık adını anarken titreyen, şimdi acı acı gülen dudaklarıma

yazık sana baktığımda güleln gözlerimin, şimdi hergün kararışına

yazık ki sana baktığımda gülen yüzümün artık açmayacak solmuş bir gül olmasına

şimdi ağlasam ne fayda gülsem ne fayda

dönüp gitsem arkamı sana

yada unutmuş gibi yapsam

gözlerimi kapatsam, yumsam bu haksızlığa

denizde ki dalgalar kadar çoşkulu olsa da nefretim

bi daha aldanmam sana mazi de kalmış yalancı mevsimim