Yalansa Yalan De

Sol yanımı hissizleştirip,

Suçu aklımla pekiştirenlerim !

Kelebeklerimi öldürüp,

Kuru yapraklar serpiştirenlerim..

Öyle söylenecek sövüşlerim var ki suskunluğumda...

Öyle çok ki..

Kahrımla sardım sarmaladım kalbimi,

Attım eski püskü, küf sinmiş eşyalar rafına..fırlattım işte.

İsteyen alsın, alıpta kırsın !

İsteyen eskicinin 2. el tezgahlarına satsın !..kimin umrunda ki..

Kime niyeet kime kısmet demişler..

Boş boş kıymet işlemişler..yormuşlar..yorulmuşlar..

Ah benim kolpa düşlerim !

Yalpanırken yontulmuş hayallerim..

İlk kızgınlığıyla sövüp,

Sonrasında koşarak pişmanlığa uzaklaşan küsüşlerim..

Geri gelseniz ya..hiç ölmemiş gibi..Yarasız, çiziksiz..

Kalsanız ya !

Umuduma yelkenler takıp, yelkeleri açıp Aşk'a yol alsanız ya..

Ama na mümkün öleni diriltmek..

Kelebeklerimi de en çırpındıkları anda eceline terketmeden öldürmediler mi?

Üstüne bir de yapraklar..Kuru kuru yapraklar..Of !

Bana hep ruhumu daraltan o sonbaharı hatırlatan,

O lanetin simgesi gibi kuru yapraklarla süslemediler mi..?

Yalansa yalan de hadi..