Yalnız

Yalnız

Soğuk var sokaklarda.

Ne bir iz,

Ne bir ses,

Ne de bir nefes

Var ardımızda.

Kapanmış kapılar.

Sarsılsa da çatılar,

Saatlere eşlik ediyor

Rüzgâr.

Az ötede

Saatleri yudumluyor,

Yorgun

Irmaklar.

Son trenin sesi

Bozarken

Bu soğuk ve yalnız gecenin

Sessizliğini,

Kara kara bulutlar,

Aniden,

Yıkayarak siliyor

Geçmişin özlemlerini.