Yalniz Bir Günün Resmi

Dün sabah uyandığımda

Şehrimde sanki bir öksüzdüm

Caddelere alabildiğine kalabalık

İnsanlar mavi renkli bir duvar

Zaman sadece bana yitik

Acelem yok çok vaktim var çook

Kaldırımları saydım çizgilere basmadan

Başım yerde melankolik

çocukluğumda olduğu gibi bütün reklam panolarını okudum

Eskisi kadar eğlendirmese de vakit aldı zannederim

Öyle soğuktu ki sokakta bir ben kaldım

amaçsızca dolaştım mavi duvarlara çarpmadan

Birde sıcak mısır satanlar

Sıcak kahve kokuları geldi burnuma

İnsanlar sıcacık yerlerde neşe ile hep bir arada

Bense İliklerime kadar üşüdüm

Çünkü sen yoktun

Onlar yoktu

Yoktun

Yoktular