Yalnız Kadın

sen gidiyorsun ya;

dünya paramparça

ay batıyor gündüz vakti

güneş doğmuyor

göz kapaklarım açılmaya hasret

ellerim buz kesiyor

senli yürüdüğüm sokaklar kan ağlıyor

kaldırımlar ayağıma takılıyor; düşüyorum..

sen gidiyorsun ya;

şehir buz kesiyor

şehir üşüyor

ben üşüyorum..

ve bütün 'gitme'ler içimde kalıyor

sen gidiyorsun

herkes gidiyor

yalnızlık sıfatım oluyor

yalnız sensiz oluyorum

yalnız sen.