Yalnız Kalmak Bazen

Yalnız kalmak

Bazen

Coşkulu bir kalabalıkta

İçten sohbet gibidir

Bütün rollerinizi

Dökersiniz masaya

Hepsiyle konuşursunuz

Sabaha kadar

Yavaş

Yavaşça

Kimini yargılarsınız

Keskince

Kimisine sahip çıkar

Yanında durursunuz

Sarılarak

Gizlice ağlayıp

Bazılarının kararsızlığına kızar

Ben olsaydın diye

Başlarsınız lafa

Masada ki neşeli kızın

Bunca acı anıya

Nasıl da sarıdığını görürsünüz

Deliler gibi

Sımsıkı yaşama tutunuşuna

Bilirsiniz ki

Hepsi sizsinizdir

Değişik ZAMANLAR DA...