Yalnız Kelimeler

Kahve gözlerinde hüzün var yine

Ağlayan göğe eşlik ediyor

Zil zurna zifiri bu gece yine

İçime rengini boca ediyor

Göz süzüyor gökten ayın ilk günü

Rüzgar serseri ıslık çalıyor

Akıl inkar ediyor gittiğin günü

Geçmişten en kötü a'nı çalıyor

Şafak vakti sokak öyle kimsesiz

Bir ben varım sessiz birde sessizlik

Odada dolanır gölgem kimsesiz

Bir kelam etmez benle sessizlik

Gök kubbe üstümde bir yorgan gibi

Sindim altına ruh hali yorgun

Aynalar benden saklanır gibi

Akseder gölgeme o benden yorgun

Arzuhalci sen yaz bir bir derdimi

İmzası ah olsun elde derman yok

Cüssem kaldırmıyor artık derdimi

Çaresiz kalmışa hiç bir çare yok

Tüyü bitmiş dilde artık sükunet

Sensizliğin hüzme hüzme okunur

İkna olmuyorsa der ki; sükun et

Gözlerinin mahyasından okunur

Ey ezberim! adın dilimde sızlar

Kulağın çınlar mı? anıldığında

Belki de ahımdan vicdanın sızlar

adımın yanında anıldığında