Yalnızken

Ziyan şafaklarında doğuyorum her sabah

Tenimde öksüz üşümeleri

Işığın firarını bilir misin sen

Gözlerinde gömülen.

Karanlık sedasını

Saba makamlı ezanın?

Hiç dinledin mi

Kasıklarına gömüp avuçlarını

Uykusuz müezzin sesini

Pay etmeyi

O ilahi sedada, yalnız geçen bir geceyi.

Ölüm ürperir sevgili

Güvercin dağılırken, sabaha

Gülümsemeyi bilir misin

Çığlıklaşan şehrin, ürperten adımlarına...

Şükrettin mi hiç

Tenin kokuşmadan aralanan göz kapaklarına

Korkmayı bilir misin

Ölümden

Yalnızken...