Yalnızlar Bahçesi

Yalnızlar bahçesinde oturuyorum yine yalnızım

Herkes burada ama yalnızlıklara boyanmış başları

Kimseler görmüyor sürünen kalpleri yine bahtsızım

Çeşmeler akarken bile sessizce ağlayan gözler örter onları

Yalnızlar bahçesinde oturuyorum yine yalnızım

Ellerim başımda hindi kılığında düşünüyorum aşkları

Kaçan mutlulukların peşinden gidecek miyim kararsızım

Kollarım hissiz, yorgun, tutamıyorum ondan geriye kalanları

Yalnızlar bahçesinde oturuyorum yine yalnızım

Sorgu hâkimi de ben savcı da, aramaktayım cevapları

Toprakta yeşeren hayatlara bakarken daha da artar sızım

Yalnızlar bahçesinde çok kalmam, satarım bütün korkuları