Yalnızlar Şehri

birgün daha doğdu sensiz şafaklarda

sensizlik güneşi yine çöktü başıma

sen yoksunya bugünde ısıtmadı beni

sen yanımda değilsinya ben yine üşüdüm

karanlık dünya aydınlandı belki ama

benim dünyam hala karanlık

güneş doğdu yeryüzüne belki ama

benim yüreğimde güneşler doğmak bilmedi

kuşlar cıvıl cıvıl ötüyor dallarda

güller açmış

güller kokunu esir almış

heryer sen kokuyor

yalnızca kokun kalmış senden geriye

bir sen yoksun

şu sevdalının esir kaldığı yalnızlar şehrinde

çık gel hadi

kurtar beni bu esirlikten

güneşler sensiz doğmasın semalarda

sensizlik acıtmasın yakmasın daha fazla

güneşin o yakıcı sıcaklığında üşümeyim artık sensizlikten

karanlık dünyama aydınlık ol

siyah gecelerime ışık ol

çık gel hadi yanıma

sende yaşat beni

benim şehrim sen ol

adınıda aşk koy