Yalnızlar Yalnızıyım

Dostun en iyisini arasam kavun değil

Beni kitaplarından sildikçe yaşıyorum

Hiç bir insan başıma asla firavun değil

Bütün acı gerçeği bildikçe yaşıyorum

Başım dimdik dolaştım sanmayın ki yılıştım

Düşe kalka hayatta yaşamaya çalıştım

Derde kedere gama küçüklükten alıştım

Düşmanlarım halime güldükçe yaşıyorum

Hor gördüler kimi gün yüzüme bakmadılar

Soğuktan donuyorken kalbimi yakmadılar

Nehirimden su gibi çağlayıp akmadılar

Yüreğimi ikiye böldükçe yaşıyorum

Her darbeye tahammül ede ede bu yürek

Bırakmadı deryada ne bir sal ne de kürek

Yalnızlar yalnızıyım fazla söze ne gerek

Uzun lafın kısası öldükçe yaşıyorum

azaptar