Yalnızlığa Bir Köşk

Hayat bir nevi bir zaman alevi

Bekleme boşu boşuna

Tütmesini,

O

Zamanı gelince

Başını bir yerlere

Sokmasını bilir,

Neresi olduğunu

Ne sen sor

Nede

Ben cevap vereyim,

Belki de bir yanıtı dahi

Yoktur,

Yaşam

Gün günü tutmayan

Bir vakitsiz

Denklem,

Gözlerini oysan

Ne gezer

Körlüğü zaten ebedi

Ha varken ha yokken,

Tamtamlardan da bir fayda

Yok,

Sükut

Kulaklarda bir uçurum

Sen düşmeye

Durma,

Sanıyor musun

Bir yel bir imdat olacak,

Ya hiç ya hep

Bilmişliğin bir lüzumu yok

Özlem hasrete bir kılıf

Ertesindeki düşlerde,

Neylersin

Sorumsuz

Vurdumduymazlık kapıda

Vur

Ve

Gir içeri,

Mahşer dedikleri

Aslında yalnızlığa bir köşk,

Baş köşede

Sen,

Yüzün asık

Hayal kırıklığı

Gölgesinle dans ederken...

* Berlin, 16.03.2021 *