Yalnızlığa Küsmüşüm

Yalnızlık bazen ayaz gibi soğur tenime

Bazende ellerim tutmaz,girmez cebime

Ayaklarım yürümez,gitmez mis kokan sahile

Üşüyorum bırakıp gittin yine ellere

Yalnızlığa küstüm kalakaldım ben yerimde

Sen yalnız değilsin

Bak seni sevenlerin teselliside var teninde

Benim ne tesellim var bu derde

Nede aşkını inkar edecek halim var bu yerde

Yalnızlığa küstüm gidiyorum işte bende öylece

Ömrümüzü sayfalarda çizdiğimiz kalplerle birleştirip

Dudakların sıcaklığına bırakmıştık

Bugün o sıcaklıkdan da yoksun kalmışız

İçerlemişiz halimize

Yalnızlığa küstüm gidiyorum eski yerimize.