Yalnızlığa Mahkum Adam

Yalnızlığa mahkum bir adam

Sevgiyle hiç yüzleşememiş

Acıları doruklarda yaşamış

En kötüleri etrafında toplamış

Kaderindeki iyi satırları silinmiş

Yavaş yavaş mevsimlerin sonuna mı gelmiş?

O yaralı yüzü baharı hiç görmemiş

Bu yalnızlığa mahkum adam öldüğünde

Yıldızlar kamaşmış, ay parlamış

Çiçekler açmış, gökyüzü aydınlanmış.