Yalnızlığı Giydim

Yalnızlığı giydim ne yakıştı üzerime

Sokaklarına bir kedi gibi indim şehrin

Hüzün ve kederle kol kolayız artık

Bakamıyorum ağır geliyor gözlerin

Dağınık evler gibiyim toparla beni

Ütüsüz her yanım ellerin değsin

Şiir kaplasın gökyüzümüzü

Yine oturalım balkonda yağmur yağsın