Yalnızlığın En İnce Sesi

Senin için söylenecek her sözü söyledim gece

Yastığıma akıttığım umutlarımda bitiverdi..

Bu ben miyim diyorum kifayetsiz kalıyor kelimeler

Kara gecenin ardında kar beyazı gülüşlerim de solmuş ..

Utanması yok ki bu aşk denilen illetin,

Destursuz giriveriyor gönüllere

Öyle git deyince de gitmiyor kahrolası !

Şimdi ne söylesem ne desem

Senden arta kalmış sözcüklerim tükenmeyecek

Kalemim seni yazmaktan vazgeçmeyecek . .

"Unut" diyen sözcüklerin ardına sığınan,

çocukluğum vardı benim ..

Yitik sevdaların soğukluğunda kaybolmuş masumiyetim..

Geçmişin çıkmaz sokaklarında kayboluyorum her gece

Kulağıma gelen her ezgi seni fısıldıyor inceden ..

Yinede vazgeçmiyorum ay ışığında parlayan çaresizliğimden

Her gece lime lime ettiğin bedenimden

. . .