Yalnızlığın Zifafı Var Bu Gece
Yalnızlığın zifafı var bu gece
Koynuna sarılacak karanlığın
Tadını çıkaracak vuslatın
Noktayı koyacak // her hecede seviş anının
Bakire düşlerin tanığı olacak yakamozlar
Coşacak boy boy karanlığa dalgalar
Sahilde hafif bir deniz meltemi
Kumlarda derin bir sevgi seli
Bir sevda şaha kalmış // asrın delisi
Bir kızıllık kaplayacak semanın yanaklarını
Al al olacak hicaptan dağların dorukları
Ve uzanacak toprağına tabiat ana boylu boyunca
Okşayacak onu bir mevsim yağmuru usulca
Sıyıracak gün ışığı gelinliğini doğanın // doğunca
Bir tatlı buse konduracak sevdalısına// toprağına
Bir zifaf havası ananın kollarında ...doğa korkuda
Yalnızlığın zifafı var bu gece
Mevsim kış mı yaz mı bilmem
Gelinsiz sevdayı ben neyleyem
Yoksa yanı başımda derdim söyleyemem
Bir hevesti sevdaya dokunuş,ona vuruluş
Bir mevsimdi zaman; doğmak ve yok oluş
Yalnızlığın zifafı var bu gece
Bakire düşlerin yalnızlığa teslimiyeti var
Karanlığa bürünen gün'ün devir teslim töreninde
İlk dokunuş ve ilk korku vuku bulacak kaldırımlarda
Gecenin köpekleri havlayacak sevda düşleri üstüne
Ağır bir yağmur eşlik edecek gecenin ıslığına
Her yer bir tiyatro sahnesi, kapansın perde ışıklara
Yalnızlıksa; yine yeniden sahibinin kollarında
Yalnızlık zifafına girecek, düşlerinde bu gece...