Yalnızlık Ki

Yalnızlık ki

Kavuşamayan nehirlerin matemli gecelerinde

Farzı muhal sayılır orda hayaller

Özü kuru kendi ummanında kimisi

Güneşe küskün bir renk kusar düşüne

Bir küslükle

Bir kırgınlıkla

Bir uzaklıkla

Faili meçhul memleketleri sanık seçer

Yalnızlık ki

Kirası ödenmemiş ödünç zamanın yüküyle

Tepeleme dolduruşların hoyratları erbainde başkaldırır

Fikirsiz uyuyan sesizliğin orta yerinde

Göklerden unutultmuş bir özlem iner

Kimi gün

Kimi dün

Kimi sürgün

Gökkuşağında sağılır hayatın renkleri

Yalnızlık ki

Taze bir gülün göğsünde sabır tersyüz olur

Ezelden kıyamete sinnenin şöleninde gökten hüzün düşer

Zevksiz reklere bürünür evren gün bitmeden

Vız gelir hasrete ince kalır kahırlar

Kimisi yorgun

Kimisi yıkık

Kimisi umutsuz

Tarifi imkânsız bir terkediliştir yalnızlık