Yalnızlık / Sessizlik Vesikası

Eskiyen vesikalı resim gibi

Kimselerin olmadığı kadar;

Ötede, beride, kendince...

Bir o kadar sessizce...

Evet...Evet!

Kalbin özgürce attığı yerde..

İşlenmiş beyaz güneş perdelerini,

Gözlerin baktığı ırak mesafelere...

Duvar duvar, beyazlara sürgüle!

Yalnızlığın sesi varsın kalp atışlarına,

Damarların istem dışı hareketlerine,

Yalnızlık anıtı dikilsin bakışlara.

Yalnızlık şiirlerini, bekleyen mısralara

Yalnız bir kez, yalnızca yazsınlar!

Gel yalnızlık, ötede öylesine durma!

Bir baharın ilk gününde,

Renklerin kuşattığı çiçekte,

Yağmur bulutunun demlendiği

Çatlayan toprağa, kırılan taşa...

Yalnızlık vesikası yazıldığında,

Yalnızlığı hoyratça salıver düşlere...

Başakların kırılgan dalgasına,

Kuşların ötüşüne, uçuşuna..

Toprağın üstüne, çatlayan taş

Duaların isteğinde ve yakarışında

Yalnızlığa / sessizliğe ver kendini...