Yalnızlık Vardı

Sen yoktun sanki tuz basılmıştı yaralara

Sükut-u hayale omzumu dayamıştım

Soğuk bakışlar altında

Sadece yalnızlık vardı

Bir sese uzanmak isterdim

Ya da nahoş elleri tutmak

Her tarafta bunalımlar varken

Resmine bakabilmek

Heyelanı vardı yanında

Oturuyordu hanende

Çehrenin yakamozu

Loş bir sadetti sanki

Yaklaştıkça büyüyen

Yüzlerin anlamsız lisanı

Pahası dalında asılı duruyordu

Meyvesini ne zaman verecekti

Bilinmez

Kökünden sökmek mi sana göre

Heyhat

Yoksa yeşertmek mi ?

Deriler alacalı değildi ki

Tarifsizlik namümkün

Salıvermen beklenmiyor

Hep bir ağızdan söylemek

Dillendirmek yetiyor

Sadece yalnızlığım

Çekirdeği dolduruyor...