Yalnızlık ve Ben

Yalnızlık bir bıçak,

Ben bir ekmek,

Öylesine keskin ki,

Karşı koyamıyorum darbelerine,

Dilimlere ayrılıyorum,

Parça parça oluyorum,

Bir daha hiç birleşmemesiye..

Yalnızlık bir ölüm,

Ben bir tabut,

Diri diri gömdüler beni,

Haykırışlarımı duymadan,

Çabaladım,

Kurtulamadım,

Dışarıda millet şen şakrak,

Ben ise her gece kahır dolu...

Yalnızlık bir avcı,

Ben bir av,

Defalarca yakalandım tuzağına,

Defalarca..

Her kurtulmak isteyişimde,

Biraz daha battım,

Yanımda yoktun,

Beni kurtaracak,

Ateşlerde yandım,

Kavruldum...

Yalnızlık bir saman parçası,

Ben ise bir kibrit,

Kaç kere tutuştu bedenim,

Seni özlerken,

Seni isterken,

Çöl ateşinden farksızdım inan,

Yakardım seni de ateşimle,

Kül olurdun , kavrulurdun,

Ama ben sevgilim!

Sensizlikte,

Kendi kendime yandım,

Bittim...