Yalnızlık Yine Vurdu Geceye

Hicran var desem size, anlamsız gelir,

Baktıkça ruhuma, ellerinde tükenir,

Aşkını yaşadıkça, bilmediğim an gelir,

Yalnızlık yine, vurdu geceye!..

Bahtım ağını dört bir yana örüvermiş,

Akıl, cahilmiş, görmemiş - bilmemiş,

Bin haz ararken, eldeki de tükenmiş,

Yalnızlık yine, vurdu geceye!..

Ne gecem onla dır nede gündüzüm,

Hayatta tek gerçek, gülmedi yüzüm,

Yüreğim ağlarken, sanmayın gözüm,

Yalnızlık yine, vurdu geceye!..

Seven katlanır derler demesi kolay,

Yüreğe hüzün takar, başa bir dolay,

Olmuyor beklenen, ta baştan olay,

Yalnızlık yine, vurdu geceye!..

Artık istesem de, değişmem buyum,

Aşkının kıratına binmiş, o yolcuyum,

Yalnız onu dillendiriyor, beş duyum,

Yalnızlık yine, vurdu geceye!..

Geçmişe bakıyorum, verdiğim yerde,

İplik iplik saran acısı, çevrildi derde,

Gök yüzüme çektiği, simsiyah perde,

Yalnızlık yine, vurdu geceye!..

Yaz-bahar bekledim, kışta takılı kaldı,

Unuturum sandım, başta çakılı kaldı,

Güzelliği aşk tohumu, gözde ekili kaldı,

Yalnızlık yine, vurdu geceye!..

Aşk ne? Arzu halimi sunarım, bilmeyene,

Hasret, elem, olmaz, bir yar sevmeyene,

Var olanlar olmaz! Aşkı hiç görmeyene,

Yalnızlık yine, vurdu geceye!..

Veysel Kimene

Sevda şairi

(Kemal Yenice)