Yalnızlıkla Serenat

Saat sabah dört

şehir derin uykuda

insanlar, evler, kaldırımlar, yollar

ve az ileride şehrin orta yerindeki bulvar...

Ben hüznümle ayakta

refüjde belli aralıklarla saf tutmuş ağaçlar

ve cılız ışıklarıyla şehir bekçisi lambalar...

Ne çok kalabalığız!

çok şükür... ne çok!

Kaç dili var yalnızlığın ey şiir

kaç renge bürünür yalnızlık dediğin

sesi kaç oktavdır, boyu, gölgesi, sureti...

insan aynı yalnızlıkla kaç kez sevişebilir?