Yalnızlıkla Uyumak

Güneş batıyor ufukta,

birazdan gece başlayacak.

Karanlık karabasan gibi çökecek kente.

El ayak çekilecek sokaklarda.

Duyulmayacak ne bir ses nede bir soluk

Şehrin bir köşesinde bir kayıp ruh.

Yine seni düşünecek

yine hayaller kuracak,

gölgelerle oynaşacak.

Sen diye karanlıklarla konuşacak

sonra !

anlayacak her gece olduğu gibi.

Göz yaşları ıslatacak yanaklarını.

Ellerinde kırık dökük Birkaç anı.

Yalnızlığına kollarına uzanacak