Yalnızlıklar

haydut olur yalnızlıklar, görmez eksiğini

sağı solu boş, gecelerin değiştirmez rengini

ölümü huzur zanneder huzursuz eder kendini

yanlışlarla hatırlatır, gizleyemez geçmişini...

ateşinde pişirir son kez yediğini

aydınlatmaz gündüz, kararan pencerelerini...

yakar şamdanlarını oturur baş başa kendisiyle

dinler hafiften çalan müziği, eşlik eder sesiyle

yan yana olmasa bile birliktedir nefesiyle

kar yağar bembeyaz düşler belirir hüzün mevsimiyle...

yeniden yazmak ister hayatı; kalemiyle

avutur düşüncelerini o'nun özlemiyle...

merdiven boşluğuna düşer gibidir hayaller

kuş sesinde beklediğini bulamaz terk ederler

kara parçası yıkılır, magma ısıtır -yeri- delerler

gözü kapıda, kulağı telefonda dönmesini beklerler...

mutluluk küçük hasret denizidir; uçurumdan düşerler

maymun iştahlı gelincikler güneş rengini giyerler.