Yalnızsın

Semaya ulaşabildiğin kadar

Yağmuru hissedebildiğin kadar

Güneşini görebildiğin kadar

Bulutların gönlü gibi yalnızsın

Geçtiğin sokaklarda nüshalar var

Karanlığa boğulmuş acılar var

Edebinle yoğrulmuş sancılar var

Sensizliğin gönlü gibi yalnızsın

Ufkumun çizgileri sürekli dar

Seni görememek nereye kadar

Dağların seyrine varana kadar

Uzakların gönlü gibi yalnızsın

Sonbahardan sonra gelecek bahar

Yaprağın düşmesiyle gönlüm solar

Açan çiçeklerde her daim sen var

Mevsimlerin gönlü gibi yalnızsın

Kalbim her an da sevgiliyi arar

Geçen günlerin hatırını sorar

Gözlerindeki manaya hasretkâr

Vuslatın gönlü gibi yalnızsın..