Yanağımda Bir Çift Tebessüm

Sabah mahmurluğuyla

Göz kapağımı açışımda ki

Hayalinle başlar gün!

Yataktan doğrulduğum an

Resmine çarpar gözüm

Tebessüm ederim

Benden habersiz oluşunun gizemiyle

Daha bir mayhoş olur yüreğim!

Pencereyi açmamla nefesin içime dolar

Güneş ufuktan doğmuş

Sol yanımda parıldar

Yatağımı toparlayıp

Sabah egzersizleriyle

Resmine bakar

Tebessümü eksik etmem!

Sen belki de

Denizlere dalmadan

Yediğim son vurgunsun

Tutkum,

Yüreğimde ki son Nemrut ateşi!

Kahvaltıya oturduğumda

Çayı yudumlarken bile

Su katmadığım halde yanmıyor

Artık damağım

Çünkü seni her düşünüşümde

Öyle içten yanmaktayım ki

Yakmıyor hiçbir şey sen kadar

Anladım!

Aynanın karşısında traş olurken bile

Belleğimden çıkmıyor bir an olsun adın

Üstümü giyip çıkıyorum sokağa

Eylül esintisi vuruyor yüzüme

Makyaj gibi örtmeye çalışıyor sensizliğimi

Ama nafile!

Ben artık çocuk değilim

Kapatamıyor hiçbir şey gerçekleri

Süzemiyorum yalın sensizliği!

Bir hiç uğruna

Geçiyorken bir başkasıyla günlerin

Diken üstünde yaşayışımın

Her gün yüreğimi kanatışıyla

Esir haldeyim!

Tehir ettiğim duygularımın

Beni içine çekişlerinde ki

Aldanışlarım

Geçmiyor gerçeklerin önüne!

Törpüleyemiyorum işte

En büyük gerçeği

Sana sevgimi engelleyemiyorum

Anla artık beni..

27*09*09

12:20