Yanı Başımdasın

Bilmeyeyim nerede olduğunu, ne yaptığını

Bilmeyeyim bensizliğe nasıl alıştığını

Duymayayım beni çağırdığını

Görmeyeyim bana baktığını

Cesaret fakiride bana

Ve öyle say beni ne âlâ

Bilirim ki hâlâ İstanbul'um yanı başımda

Ama bileyim nefes aldığını

Sen yinede duyur, içinde yaşadığımı

Aklının biyerlerinde hala kaldığımı

Göreyim karanlığından aşkını

Hissetsin bu fukara

Yeter elbet ona pekâlâ

Bilirim ki hâlâ İstanbul'um yanı başımda...