Yanık Sirenleri

Kalbimin odacığı

Geldim görmez gözümle

Dinledim uğultuları

Biri sesimi duyan var mı

Dedi en tiz tondan

Bu nefessiz dumanda

Ellerim titreyerek bu azılı soğukta

Körpe kuzulara titredim

Ağlarken gözyaşım yorgan oldu

Şimdi beton bir bloga sarıldı kaç ten

Gölgelerin o kaçıncı geçişi

Bu mezar duvarlardan

Şu tavan arasından

Girişi unutan kuşlar gibi

Hangi sıcak yuva evim

Yüz çığlık dilim

Sarsılıyorum...

Demiştim oysa

Kesmeyin bu kolonu

Birkaç daha demir

Biraz daha harç

Saçlarıma dolan kum

Gözlerimi oyan zoom

Bakın buradayım diyen dil

Dizlerini döven anne

Feryat figan baba

Sağır kulağım

Duyan duydu

Sen uyu...

Uyusunda büyüsün ninni!