Yanıldım

Bir rüya olmalı yaşadığım,

Oysa ne kadar gerçek !

Gözlerimi devirip uzaklara

Bakakalınca ardından

Yazılmış, yazılacak..

Yaşanmış, yaşanamayacak

Bunca sevda masallarının

O uçsuz bucaksız imkansızlığını anladım.

Biliyor musun sevgilim

Yollar hiç bu kadar acıtmadı yüreğimi

Hiç bir GELİŞ bu kadar gözlerimde büyük olmadı

Hiç bir GİDİŞ bu kadar yüreğimi yıkamadı

Ve hiç bir sevişme bu kadar kadınlığıma dokunmadı !

Evet yanıldım, hatalıydım

Zoru kolaylaştırdım

Ve inan pişman değilim !

Koynumda ufacık sevda kırıntılarıyla

Bir küçük kız çocuğunun saflığıyla

Arsız bir kadının arzularında

Teslimiyetim..

Sanma ki sana kızgınlığım

Sadece yarım kalmalara kırgınım..

Bana dair her ne varsa senindir

Yasaklarla sevdim seni

Günahıma ortak bildim

Halen sunuyorsam arsız kadınlığımı

Ve sevdalara aç yüreğimi

Sakına sakın aldanma/aldatma!

Ne bedenim ne de sevgim

İhanetin gölgesinde çürümesin/çürütülmesin..

Benim en olmaz savaşım kendimle

Bu yüzden sana direnişim.

Tüm arenalardan yaralı çıkışım

Yorgun argın varlığım..

Ve sana dair aktim..

Bundan böyle klavuzum sensin

Ben ise yangınlardaki esirin/im..

n.aydemir