Yanlızlık

Sen

Yalnızlığı bir kâğıt parçasına

Ben de martıların kollarına yükleyeyim

Ne senin mürekkebin yeter anlatmaya

Ne de benim uçacak dermanım kalır

Gökyüzünün mavi sularında

Oysa her şey

Bir tarafı olmayan bir köprü gibi

Değildir bu hayatda

Ve öyle bir köprüde yoktur

Başlayan her aşkın sonunda

Yalnızlık ismine yakışanı yapsa da

Hep ardında bir ümit parçası

Bırakarak kaybolur bu hayatda

Ve o ümit geldiğinde

Asıl olanın yalnızlık olmadığını anlar

İki dudağın arasında ıslanan kelimelerin

Beyaz bir kefenin arasında