Yapay Sevgiler

Her yer karanlık,

Sokak lambaları sönük,

Her günüm buruk.

Sabah ezanıyla uyanıp,

Gece karanlığa kadar bekliyorum

Sonsuz bir ufuktu bu.

Sonumuz yok bizim,

Sonu olmayan rakamlar gibi...

Doğal olan her şeyi kaybettik,

Yapay sevgiler kaldı içimizde.

Sonbaharda dökülen sarı yapraklar,

İlkbaharda açan papatyalar,

Kışın yağan kar taneleri,

Yazın aydınlatan güneş gibi,

Soldun bu bahtsız dünya da...