Yaprak Dökümü

nicedir yüreğim elimde

törpüler dururum

bir hüzne teşne yanımı

bir de eşkıyasına küs isyalarımı

kan revan içinde...

çırılçıplak kelimeler

deştikçe yaralarımı

hüznüm eylül ağlar

isyanım hep mayıs'larda har

bir kanar

bir yanarım

suretime hüsnü zan içinde...

oysa hanidir babam sızım ya

aslım naçar...

şiirim yaprak döküyor

iklimim artık her dem sonbahar