Yaptım; İtiraf Ediyorum

Bir zamanlar, seyrinde giderdi herşey;

Yani, bildiğiniz anlardı işte onlar;

samanlığa seyran dendiği çağların hesap,

Sabahları simit kokusu, herkesin de bir işi var,

Demirci mutlu, nalbanta bir torba çivi,

Günaha girmezdi yürek,

şeytan teğet geçerdi.

Yol ezberimde, adımları sayardım, köşelere de çarpı,

'Kaç basamak var merdivende?', bilirdim,

ardından basardım zillere,

'haydi oğlum, tabanları yağla!' İyi kaçardım

Sigara kuyruğuna bile girdim içmediğim hâlde; eminim

Omuz attıklarında bana, hep geriye düştüm.

Havanın bozduğu bir şafaktı sanki zaman,

Öyle belledim ya ben; çünkü kızıl renge çalardı ufuk;

Buluta yol veren tuhaf nem, ateşe nifâktı

Durmazdı kan damarda;

Tam bir delikanlıyım işte; inadına akardı

Gecenin ipini çeker, düşleri silerdi yüreğim,

'Kim bu adam?' diye ibiklerini diker,

Horozlar kızardı bana kuşluk vakti; diş bilerdi.

'Yeni bir gün' diye yazılmıştı bana, tan

Yoksa sinem kangren, ciğerimi sökseler; yeri

Zihnimde çözemediğim binlerce soru,

Şu zaman, nasıl gider ki; bir ileri, bir geri?

Saçımın kırlarına neler sıkıştırdım, kelin takkesi gibi

Yani, kuşkuya bel verende yürek, kaleme iş düşer ya;

Ben de elime bir kağıt tutuşturdum.

Öylesine yazardım O zamanlar, gazete eskisine

Lisede kerhen çizerdim, hocam 'bırakma' dese de resmi,

Serserinin tekiyim; ne yaptığım belli mi sanki?

Aylağın hasına benzer, sille ayyaşım belki,

Düşe kalka gider, tökezlersem fenâ okurum

Yoz bir akşam, artık dayanmak zor, ellerim kaygılı,

O'nu katıştırdım sayfalarıma,

Doldurdum kaleme kurşunları, verdim veriştirdim.

Kâtibe döndüm şimdi; gömleğim kolalı,

Dilimde mürekkep, zehir gibi; acı

Binlerce sayfa, alfabenin harcı değil ki bu!

Çaresi var mı, her lâfın sırtına bindim,

Mâniler yazarak başladım işe, kalem kör

Adını bellettim harfiyyen, verdim kırbacı,

Şu kâfiyeli sözlere nasıl dadandım, gör!

O günden beri kafama taktım, ilacı da yok

Tüm şiirleri sana yazdım.

Belki şiir değil bunlar;

Ben görmeden çöp kamyonu mu gelir,

Alır da gider mi topunu,

Alırsa alsın!

Elimi kesseler durmam,

Kalemse, horon teper,

Kâğıdıma işkence mi edecekler?

Olsun; yüreğimi elime çizer,

Kanatırım.

Yaptım; hem de kendi ellerimle

İçimde kalmayacak sinemin sırları,

Hepsini ortaya dökeceğim, işte böyle, bak!

Cümle âlem dâhi bilecek sevdâmı

Yüreğimi rezil edeceğim.

Peki, neden yaptım? Bir kerecik sor!

Bu defâ anlatacağım sana; söz!

İsterse dilim kopsun,

Şu kırılası kalem, yazmasa da olur;

Şiirden medet ummayacağım.

Bu, bir itiraf; işte bildin!

Şaire yaptın, yapacağını

Bense elimde kalem; mısraya çullandım.

Sen şairi, ben şiiri kullandım.

23.01.1997 / 01.15 - 2009

+++++++++++++ dipnot:

Tutku neler yaptırıyor adama, hiç suçu olmayanlara saldırıyor insanoğlu; şiirlere. İçine sevdayı da, sevgiliyi de sığdırıyorsunuz, Ama şairi fena kullanıyor sevgili.

Ancak, edebiyat yapmak için, şiirlerin namusunu korumak da gerek.. Şiiri kullanan denemeci elçiye zeval olmasa gerek...

Saygılarımla.