Yar / Serden Geçmiyor Sızın..

Serden geçmiyor sızın

Gönül seni bitiremeyince

Hani bataklığa düşerde

Kurtulmak için çırpınırsın

Bende bu vakit

O haleti ruhiye deyim

Ansızın!

Nedense sevgilerde

Uslanmazım!

Açtığın yara ise

Sızlıyor

Sızım sızım!

Düşüncesizce

Düşüverdi yüreğim sana

Hesap etmedim olup bitecekleri

Oluruna bıraktım

Bile bile çarçabuk biteceğini

Yine de yaşamak istedim

Kaçmadım!

Mangal gibi yürek var bende derken

Sen ise acınılası durumdaydın

Anlayamadın, hissedemedin, duymadın

Acizden daha aciz bir vaziyette

Kaçmayla hiç bir şeyi halledemedin

Katlanabilirim diyemedin!

Kısacası yüreğini ortaya koyup

Sevemedim!

Sanma ki ben kendimi kandırdım

Sanma ki sana aldandım

Geceler boyu sanma ben sana yandım

Gözyaşımı akıtırken

Sevginin en saf halinde

Gecelerin karanlığına sığındım

Ben yalnızca kendime yandım

Değer miydi diye sorarım kendime günlerdir

Elbette değer sevgi boş verilecek bir kavram

Hiç değildir

Senin gibilere nasip olmadıysa

Elimden bir şey gelmez

Bil!

Senin gibi korkaklar adım atmaktan aciz

Sevdaya!

Gönül gözünü açmaktan korkarken

Ben kaç saf atladım sevgide

Yaşayan bilir!

Sen kendini hiç zorlama

Bu kapasite meselesi değil

Nasip kısmet işi

Boş yere sen kendini yorma

Sakın ola yıpranma

Her ne olursa olsun

Kıyamam ben sana!