Yara Hali Olsa da

Gök ela solar

Gün saat dakika sanki son nefeste

Kalem elde uyur gezer, tükenir sözcükler

Kent siner

Kalırım

Bir hayâlin

Bir hayalete yerini terk etmesi yok mu

Görüntülerini damıtır gerçek

Suskunlaşırım

Bir uçtan bir uça

Bilmem hangi oyunbaz

Gri izler bıraka bıraka

Süzülür yurt topraklarımızın üstünde

O ses kırbaç gibi

Tortusuyla bilincimizi cırmalar

Çiçek ölgünleşiverirse de dalında

-suz kalmış değilsiniz der

İçimdeki feryat.

Böyledir bütün kaygılar gelir geçer canımın içi

Günün birinde

Güneş vurur alınlarımıza yeniden

Açlığımızı giderir yengi

Gülüveririz

Bu yurt bizimdir üstünde biz teperiz horonları

Sen yeter ki unutma

Sevdalarımıza göz diken şu uğursuz baronları