Yaralı Ruha Merhemsiz Şiir

Kana buladım dividimin ucunu,

Kelime kelime kaderimi yazdım.

Bulamadım kolayını, yaşadım zorunu,

Kalem ile boyumca mezarımı kazdım.

Çiğ söz söylemedim dost meclisinde,

Kaypak dünyada doğruluk türküsünü çaldım.

Herkesin dermanını buldum derdine de,

Kendi derdime derman bulamadım.

Azrail kovaladı ruhumu köşe bucak,

Hesaplar karıştı hep borçlu çıktım.

İnsan olan varlığa açtım da kucak,

Bir ben içinde beni hiç saramadım.

Kaç kez vuruldum sırtımdan,

Nice dostun hançerini sükutla taşıdım.

Silemedim gözyaşımı al yanaklarımdan,

Yaralarıma merhem bulup saramadım.

Sevgili senden de ümidimi kestim.

Emanet canımı teslim ediyorum canım.

Gayri bu dünyadan ben çoktan geçtim.

Okudukça mısraları şiirlerle beni anarsın.

Bakiyim artık muradım kalmadı,

Kalabalık evrende bir başımayım.

Vakit geldi göç etmek zamanı,

Gün gelir hatırlarsan ardımdan ağlarsın.