Yarası Saklım
This poem was selected as the poem of the day on 04.03.2015.
Bildiğin gibi
Yokluğunu seyre daldığım
Bu saatlerde gelir dikilirdin gözlerimin perdesine
Canım en çok bu saatler de acır
Haberin bile olmazdı.
Oysa ki!
Kendimize yabancı
Aşka susamış
Uzak kentlerin yetim çocuklarıydık ikimiz.
Yarası saklım
Zor olan ne biliyor musun?
Hiç olmadığın bende
Yavaş yavaş alışmalıyım
Alıştırmalıyım yokluğuna yüreğimi
Yavaş yavaş öldürmeliyim içimde.
Birden olmaz öyle
İlk önce gözlerinden başlamalıyım
Sonra kulaklarından silmeliyim sesimi
Aklıma dudakların geliyor
Bana ait olmayan dudaklarını dikmeliyim
Bir daha anmasın adımı
Yaşadığın her bir gece
Bensizliği solurken
Etin kemiğinden ayrılır gibi acı çekmelisin
Benim gibi..
Ruhun bedeninden firar ederken
Kopup gelemediğin sende
Sahi aşk neydi
Nasıl bir şey özlemek
Özlerken ağlamak
Ağlarken, susmak
Susarken ' seni seviyorum ' diyebilmek
Nasıl bir şey
Diye sorsam sana
Yine gideceksin
Giderken de
Ardında bıraktığın
Sorular
Sorular
Cevapları olmayan sorular kalacak
Kutsanmış mirasın gibi.
Oysa ki!
Aşka susamış
Uzak kentlerin yetim çocuklarıydık ikimiz.
Neyse
Yürek sızım
Boş ver bunları
Zamanımız daralıyor
Biz bize geç kalmadan.
Şimdi
Odanın dört bir yanında
Yak ateşinle mumları
Gözlerini kapat
Çek içine
Odanın içine sinmiş nergisin kokusunu
Ki! sen en çok bu kokuyu severdin...
Sustur gözlerini
Sessizliğe bürünen
Bu gece senin gecen
Sus ve yaşa
Aklından geçenleri...
Sabah nasılsa olacak ...
Gülünce acılarının tümü geçecek yokluğunda ben gibi..
__ Şiir Kolik Seçki Kuruluna Teşekkür ederim.__