Yarımdı Aşk

Köhne mekânlara düşer

Mum ışığında

Miadı dolmuş şarkılar

Tozlu rafların

Son taş plağı

Kırar gramofon iğnelerini

Sakalı anason kokulu ihtiyar

Geçmişe tükürür

Vururken son kalan kadehleri peş peşe

Mozaik süslü kapı eşiğine.

O şarkı bir daha yankılanır

Cennet sesli Rum kadının sesinden

Makberine

Servi gölgeleri düşerken.

Tamamlanmamış aşkları anlatır

Rast bestede, güftenin porteye düşmüş silik harfleri

Efkârın feryadını keser, kırık udun bemolleri.

O metruk evin

İs kokulu perdelerine

Yarım kalmışlık vurur mum alevinden

Siyah beyaz filmler gölgelenir, feri yitik göz bebeklerine.

Ve

Eski Nisanlar düşer

Kırışık avurtlara

Sakalında yeşerir

Hüzzam gözyaşılar...

Köhne mekânlara düşer

Mum ışığında

Miadı dolmuş şarkılar

Tozlu rafların

Son taş plağı

Kırar gramofon iğnelerini

İhtiyarlar aşk bir kez daha

Duasız avuçlarda.

Ziyanı yok

Hayat kadar yarımdı, her şey...